Driehoek Thuis

Woensdag 26 november voor het eerst een thuiswedstrijd tegen De Witte uit Den Haag en Hilversum. We dienden dus met 6 biljarters aan te treden. Net als vorige keer dacht ik laat (betrekkelijk) leden van het team aan het woord die nog niet of heel weinig hebben meegedaan. Dus: “Frank en Peter, kunnen jullie een klein stukje schrijven. Dan schrijf ik er wel wat omheen”.

Het kleine stukje van Frank viel iets groter uit. Daarom hierbij zijn ervaringen.

Frank Beverdam

"Op de ALV twee dagen voorafgaand aan de CNV-clash tegen Den Haag en Hilversum vertelde Johan mij dat je eigenlijk pas een beetje kunt biljarten als je speelt met een moyenne van 4 a 5. Niet heel opbeurend voor een speler als ik die met pijn op moeite wel eens op de 1 komt. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken en rond een uur of elf op de woensdagochtend stond ik klaar voor mijn eerste match die dag tegen een opponent uit het Haagse, Thijs. Deze Thijs moest 35 caramboles maken en ik 3 meer.

Ik weet niet of ik ooit ga wennen met aan deze "handicap-regel", voor mij is het zoiets als dat Ajax toch met de punten naar huis gaat ondanks een 1-2 nederlaag tegen Excelsior. Of om bij het schaken te blijven - dat doe ik ook in de Sociëteit - alsof mijn tegenstander met een Dame, Toren, Paard, Loper of Pion al naar gelang het ratingverschil minder moet spelen. Andersom kan trouwens ook in mijn geval.

Terug naar de match: ik bakte er niet veel van. Plankenkoorts? Dat kon het toch niet zijn, enkele weken geleden had ik al, niet onverdienstelijk, tenminste dat vond ik zelf, gedebuteerd tegen Culemborg. Anyway, Thijs was ruim eerder bij de 35 dan ik bij de 38, dus 2-0 voor Den Haag zou ik zo zeggen. Over het moyenne houd ik wijselijk mijn mond.
Het kan alleen maar beter gaan hield ik mijzelf voor. En dat positivisme hielp. Ik had niet het idee dat het heel veel beter liep, maar in ene hoorde ik "nog 5". De eerste 3 van deze 5 kwamen in één beurt, maar toen stokte het ook. En ja hoor, toen kreeg ook mijn tegenstander, Haagse Harm, het bevrijdende bericht of juist niet van "nog 5". Voor Harm was het "juist niet" op zijn plaats, want ook hij verkrampte, waardoor ik het, na het maken van 2 caramboles, "partij" van de scheids te horen kreeg. Ik vermoed dat het 1-1 was, want ik dacht dat we evenveel caramboles hadden gemaakt. Wat me ook opviel tijdens deze partij dat ik niet de enige ben, die zich mateloos aan zijn eigen spel kan irriteren. En dan is het wel een beetje jammer dat je niet meer met je keu op de grond mag stampen. Alsof Het Patronaat niet jarenlang mijn oren geteisterd heeft en nog doet af en toe.

Dan de laatste partij. Voorafgaand aan alle wedstrijden werden er op biljarts in de hoeken driehoekjes getekend. Ik vroeg waarom dat nodig was. Dat bleek te zijn om te voorkomen dat iemand in één beurt de partij zou uitmaken. Na twee beurten moest minimaal één bal het driehoekje uit, anders werd het wel al te makkelijk om honderden caramboles achter elkaar te maken Alsof je bij darten de "dubbel 12 of 18" dicht spijkert wanneer iemand 8 keer achter elkaar de "triple 20" heeft geraakt. Dit om te voorkomen dat ie een 9-darter gooit.

In ieder geval was de regel niet voor mij bedoelt. Ik zou al blij zijn als ik de ballen überhaupt 2 beurten binnen het driehoekje houd. Maar toen ik mijn tegenstander aan het instoten zag dacht ik, misschien zijn ze er wel speciaal voor hem op getekend. De man legde aan alsof hij een kanonskogel ging afvuren - wat heel soms ook gebeurde - maar in verreweg de meeste gevallen volgde een uiterste beheerste stoot en de ballen kwamen op de één of andere manier ook weer netjes bij elkaar. Behalve als hij miste natuurlijk. Het verbaasde mij dan ook niet dat Dirk Jan, want zo heette de beste man, liefst 63 caramboles moest maken. En hoewel mijn maatje, Peter N, mij nog moed probeerde in te praten, was het beste (nou ja, het is natuurlijk nooit best geweest die dag) er al lang af. Snel kwam het verlossende "nog 5" en niet lang daarna "halve partij". Huhh, halve partij? Alsof ik er in de nastoot nog 12 ging maken. Het werden er inderdaad 0.

Einde van een lange biljartdag. De nazit, heb ik op één bitterbal na, niet meer meegemaakt. De dag erop zou ik afreizen naar Benidorm om aldaar deel te nemen aan het Gran Bali Open. Schaken wel te verstaan. Hopelijk gaat dat beter. Of het ook daadwerkelijk beter is gegaan kunt U binnenkort (na 6 december) lezen op https://www.hwphaarlem.nl”

Volgende keer de indrukken van Peter Nijssen en wat de Driehoek wedstrijden inhouden.

Johan Sliggers

Geplaatst: 1-12-2025

VORIGE | VOLGENDE

Home
Contact
Aanmelden nieuwsbrief
Agenda
Nieuws
Zoek
Lid worden
Facebook
Linkedin
Instagram
Login

Evenementen Kalender
Rss feed
Agenda.ics

Zijlweg 1
ZIJLWEG 1 - Verhalen uit ons Archief
2016: Franse toppianist bij lustrumconcert
HBS, de bridgeafdeling binnen de Sociëteit
Jarige sociëteit wordt 150 jaar.
2008 Verslag vriendschappelijke biljartwedstrijd
Algemene Vergadering van 14 november 2008
Dies Natalis: 155 jaar Sociëteit
Bij het 125 jarig bestaan van de sociëteit.
1923 Ik ben de Goede Fee van de Gezelligheid
1906 Feestavond: De Sociëteit bestaat 50 jaar

Sponsoren
Andriessen Piano’s~Vleugels
Smith Boeser van Grafhorst Notarissen
Synetic
Vista Telecom
Goudsmederij/Juwelier Arnold van Dodewaard