
In De kinderen van de nacht gaat Dik van der Meulen op zoek naar de wilde wolf in Nederland, en naar de betekenis die mensen door de eeuwen heen aan dit dier hebben gegeven. Het is een onderzoek naar de bijzondere en veranderende relatie tussen mens en wolf.
In de oudheid leefden mensen en wolven dicht bij elkaar en werd de wolf soms bewonderd. Later veranderde dat beeld sterk: de wolf gold als een gevaarlijk en duivels roofdier. Verhalen en sprookjes zoals Roodkapje versterkten het angstbeeld. Eeuwenlang werd de wolf intensief bejaagd en uiteindelijk bijna volledig uit Nederland verdreven.
Van der Meulen laat zien dat de wolf niet alleen een symbool van gevaar en vraatzucht is. Het dier staat ook voor vrijheid, mysterie, kracht en oerdriften.
Dik van der Meulen (1963) is een Nederlandse schrijver, biograaf en literair historicus. Hij studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en specialiseerde zich in biografieën van historische figuren en in natuuronderwerpen. Hij brak door met zijn biografie van Multatuli, waarvoor hij de AKO Literatuurprijs won. Daarnaast schrijft hij essays en natuurboeken, waaronder De kinderen van de nacht. Van der Meulen staat bekend om zijn toegankelijke stijl en grondige research.
Je bent ook welkom bij het gezamenlijke diner voorafgaande aan de lezing. Je kunt dit bij je bestelling aangeven.