Agenda | Sociëteit | Zaalverhuur | Clubs | Lid worden | Nieuws | Vacatures | Contact | Login
Uitgelicht > Geachte lezers van de weekbrief van onze Sociëteit

Geachte lezers van de weekbrief van onze Sociëteit



Geachte lezers van de weekbrief van onze Sociëteit
Als u de afkorting O.S. leest, dan denk ik dat bij heel veel lezers direct de namen van Nederlandse atleten en andere sporters op uw netvlies komen. De afkorting O.S. staat natuurlijk voor Olympische Spelen, spelen die over enkele maanden gehouden worden, opnieuw in Seoel. Wekelijks kunnen we lezen en zien dat onze landgenoten wél of niet naar Seoel mogen afreizen, dat ze wél om de medailles de mogen strijden, of thuis achter de buis moeten zien hoe anderen dat doen. Om u enigszins geestelijk voor te bereiden op deze uitzendingen en om u te laten zien hoe “vroeger” deelname werd verkregen, en de waanzin daarvan, en de domheden van atleten, en de enorme inspanningen en trainingen voor deelname, krijgt u in kleine artikelen via onze weekbrief een summiere blik over een ruime eeuw O.S. Ik ben niet uit om landen te beschadigen, maar soms kan ik er niet omheen. Zoals een oud gezegde laat weten: “al is de leugen nog zo snel, de waarheid ……..”.

1. Domme en slimme voorbereiders.
Voor elke sport heeft men regels, en die mogen niet worden overtreden. Zo wisten in de 60er jaren twee Spaanse atleten een speer te werpen tot bijna 100 meter, veel verder dan het wereldrecord in die jaren. Ze deden dat met een techniek zoals de discuswerpers dat doen, met een draai en afworp, vlak voor de afworplijn. In dezelfde periode was een Amerikaanse hoogspringer, een arts, op een zeer afwijkende manier aan het hoogspringen. Dr. Fosbury bedacht dat het lichaamszwaartepunt niet óver de springlat zou moeten gaan, maar er onderdoor. Het hoogspringen werd door hem ruim gewonnen en alle records werden gebroken met de nu bekende fosburyflop. Vooraf had hij niets gezegd over ruggelings over de lat springen, hij verraste hij hele wereld. Juist dat kostte de twee Spanjaarden hun deelname aan de spelen. Zij toonden de wereld hoe vér ze gooiden, en dat werd te vér voor de bestaande stadions. De regels werden vlug bijgesteld, voortaan moest geworpen worden met een rechte aanloop. Er zijn tal van voorbeelden van zulke vernieuwingen in een sport. Bij het zwemmen had men tot de 50er jaren de schoolslag, de rugslag en de vrije slag. Er zijn zwemmers geweest die de vrije slag zwommen “op hun rug”. Dat mocht, want vrij betekent vrij! Tot een Hongaar opeens géén crawlslag zwom, arm voor arm door het water, maar met twee armen gelijk door het water veel méér snelheid ontwikkelde. De slag werd aanvankelijk ook naar hem genoemd, de Tumpec slag, en er werd heel vlug een aparte klasse voor gemaakt: Naast de borstcrawl werd de vlinderslag geïntroduceerd. Veel eerder, al in Londen 1948, had een kogelstoter bedacht dat een langere aanloopweg voor de kogel een hogere afstootsnelheid voor de kogel zou betekenen, en dus verder zou gaan. Drie maal won Parry O’Brien het kogelstoten, want hij maakte géén fout tegen de regels, hij bracht alleen de kogel met zijn arm vér buiten de afstootring, terwijl zijn voeten er binnen bleven, slim dus. Bij het verspringen gingen atleten toch weer in de fout, zij brachten in de zool/hiel van de afzetvoet een kleine vering aan. Helaas hadden de concurrenten dat snel in de gaten en werd het verboden, net als de zwempakken voor dames en heren, die tussen de kleding en het lichaam luchtruimtes hadden. Gemakkelijk drijven betekent minder weerstand, en snellere tijden. Het werd bedacht en toegepast vóór de spelen (bij de wereldkampioenschappen) heel snel verboden. Dit soort pogingen tot m.i. licht bedrog zijn nu radicaal verboden, bij overtreding van de regels volgens zware straffen: uitsluiting en schorsing voor jaren. Over bedrog op de O.S. gaat ons volgende artikel.

Pim Wentink